Kendine Benim İçin bir Gül Ver

sensizlikle flört etmeyi sen değil 
sensizlik bilir 
sesi ses/sensizliği sensizlik bilir 

korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin 
ellerinden tuk! 
çok ağrımış kendinin, siyah 
ve ayaz kendinin 
hep avuttuğum düşler için bana bir gül ver... 

bak, palandöken dağlarında karlar erimiş 
teknelerde kol kola bahar sulara inmiş 
dağlar için, sular için bana bir gül ver 
bir gül ver söküldüğüm günler için 

-ve önce kendinin ellerinden tut!- 

kendimin ellerinden tutunca 
içimden nehirler gibi akmak geliyor 
yollara çıkmak, yolculuklara bakmak geliyor 
geberesiye içip salaş meyhanelerde 
buralardan böyle ceketsiz kaçmak geliyor 

tutunca kendimin ellerinden 
pusulasız gemilerde yatmak 
yaşlı ve şefkatli bir azizenin koynunda 
sabaha dek kıpırtısız susmak geliyor 

sevgilim, iyi insan, tutunca ellerimden 
ömrümün içinden akmak geliyor... 

sessizlik sensizliği ezbere bilir 
sensizlik her şeyi bilir... 

korkma, sana aşkı öğretmeyen kendinin 
ellerinden tut! 
sonra bana aşkı öğretmeyen kendimin 
ellerinden; 

bak, yıllarım sırılsıklam yağmurlar giymiş 
günlerin avlusuna yeni yeni çocuklar inmiş 
dağlar için, sular için bana bir gül ver 
avuttuğum düşler için bana bir gül ver 
bir 
gül 
pusulazıs gemiler, sökülmüş günler için... 

ben bütün yeşillerimi inatçı ayazlara çaldırdım 
sen kendinin ellerinden tut 
ve kendine benim