İşsiz Şiir

bu imkansızlıklar 
bu yaralar 
hepsi, 
hepsi insan işi 

sevda diye bağıran yüzün, 
bir kitabın en sır satırını 
okuyan sesin, 
beni bana düşman eden, 
ağlamaklı gecelerimin 
tek temsilcisi 
ve hiçbir yerde şubesi 
olmayan yüzün 
yani baştan ayağa sen... 

bu bakışlar 
bu bakır tadı 
hepsi, 
hepsi insan işi 
ve insanın insana ettiği 
en yalan yemin: Aşk! 
hepsi, 
hepsi insan işi....