Umutların Bittiği Yerde

Bir düş gibi başladı her şey, o sonsuz
Ve el değmemiş güzelliğinde aşkın
Uzaklarda arayıp da bulduğumuz
Belki de bizdik, sesiz ve dalgın
Her yer yeşile kesmişti yaprak yaprak
Büyülü sesizliğinde ormanların
Elele, dağlar ve denizler asarak
Bir yere vardık, mutluluğa en yakın
Öyle yükseldik, göğe değdi başımız
Tüm mesafelerini astık dünyanın
Öylesine hür ve öyle yapayalnız
Ve sonra bir yere geldik ki ıpıssız
Çaresizlik bir tek hançer gibi yalın
Saplandı bağrına bütün umutların