Çağsız

Yaklaşıyoruz
Ormanlarda
Sabahın yolunu tutun
Çıkın basamaklarını karanlıkların

Yaklaşıyoruz
Toprak kabarıyor işte

Bir gün daha-doğmak için

Gök büyüyecek
Bıktık artık
Oturmaktan yıkıntılarında uykunun
Alçak gölgesinde
Yorgunluk uykusunun

Toprak uyanacak diri bedenlerimizden
Üzüntümüze katlanacak yel
Gözlerimizden geçecek Güneşlerde geceler
Gözlerimiz değişmeyecek

Yani bir belleğe kavuşacak tümümüz
Konuşacağız duygulu bir dille

Ey benim yaramaz kardaşlarım saklayıp
gözbebeklerinizde
Geceyi ve korkunçluğu
Nereye bıraktım sizi
Ağır ellerinizle yağlar içinde
Eski sözleşmelerinizin
Umutsuz
Ey benim yitik kardaşlarım
Geliyorum yaşama doğru yetmez mi insan görünüşüm
Ölçüme göre yaratıldığını tanıtlamak için yeryüzünün

Yalnız değilim
Binlerce imge çoğaltıyor ışığımı benden
Binlerce bakış eşitliyor teni
Bu kuş bu çocuk bu kaya bu ova
Sarmaş dolaş olan bizimle
Altın gülmekten patlar dışında uçurumun
Bir tek neden uğruna boşanır su ateş
Tutulma yok artık yüzünde Evrenin

Çeviren:Abdullah Rıza Ergüven