Lodos

Başlangıç 

Kim bilir kaç milyon ton ağırlığında 
                                                    ummanda çalkalanmakta su. 
En yalnız dalganın üzerinde 
                                                    boş bir konserve kutusu... 


Bir aydır ki hapisane geceleri böyledir : 
kızgın dişi kediler 
- apışları ıslak 
                        tüyleri diken diken 
                        enselerinde diş yerleri - 
                                                    bazan kuş 
                                                    bazan insan sesi çıkarıp 
                                                                        dolaşıyorlar 
                                                                        gebe kalana kadar. 

Mevsim bahara yakın. 
Hava lodos. 
Nasıl şiddetli 
                        nasıl sıcak esiyor... 

Biz altı yüz adet 
                        kadınsız erkeğiz. 
Alınmış elimizden 
                        doğurtmak imkânımız. 
En müthiş kudretim yasak bana : 
yeni bir hayat aşılamak, 
bereketli bir rahimde yenmek ölümü, 
yaratmak seninle beraber : 
sevgilim, yasak bana etine dokunmak senin... 

Mevsim bahara yakın. 
Fırtına. 
Lodos. 
Nasıl şiddetli 
                nasıl sıcak esiyor... 

Bir yerlerde bir cam kırıldı yine 
                                                - bu gece bu üçüncüsü -. 
Hangi boş koğuşun kapısı açık kalmış, 
                                                        küüüt, küt, 
                                                                    nasıl çarpıyor... 


Tepedelen cephesinde bir ceset, 
örtülüyor altında karların, 
ve başından uçan miğferi 
                            yuvarlanıyor önünde rüzgârın... 


Fabrikanın avlusunda 
                                                elektrik ışığı, 
ucunda ince bir telin 
                                                sallanıyor iki yana. 
Bir kadın. 
Boynu çıplak, 
uzun saçlarıyla etekleri uçarak 
                                                    atölyenin kapısında... 

Rüzgâr vurdu putrellere. 
Atölyenin saçağından 
                                büyük bir buz parçası düştü yere... 


Ovaya dörtnala yaylılar iniyor : 
çıngıraklar hamutlarında beygirlerin. 
Ve iki yanda çırpınan muşambalarıyla 
koşuyorlar gece yarısı denize doğru...


İnce uzun kılçıklardan ibaret kalan kavak ağaçları 
                                                                            aydınlıktılar 
                                                                            mehtâbolmadığı halde. 
Ve kalın 
ve dallı budaklı kestaneler kımıldanıyor 
                                                        - iki yana sallanıyor değil 
                                                        ağır ağır yer değiştiriyorlar âdeta - 
gidiyordu göz alabildiğine 
                                        yıldızların ışığında 
                                                        yapraksız ahşap kalabalığı... 
Buna rağmen bu lodos, 
                                    bu uğultu. 
Buna rağmen havada 
                                    dişi bir ten kokusu 
                                    ve yüklü bir yumurtalığın sıcaklığı... 
Dağlarda kar çözülüyor. 
Yürüyor usareler 
                yapraksız dalların ucuna doğru. 
Gebe. 
Gebelik. 
Mevsim bahara yakın 
ve doğumun 
                        - korkunç 
                                                güzel 
                                                                ve sıcaktır - 
günü doldu dolacak...