Yine Ölüme Dair

Zevcem, 
            ruhu revanım 
                                Hatice Pîrâyende, 
ölümü düşünüyorum, 
demek ki arteryo skleroz 
                                            başlıyor bende... 
Bir gün 
                kar yağarken, 
yahut 
                bir gece, 
yahut 
                bir öğle sıcağında, 
hangimiz ilkönce, 
nasıl 
                ve nerde öleceğiz? 
Nasıl 
                ve ne olacak 
ölenin son duyduğu ses, 
                son gördüğü renk, 
kalanın ilk hareketi 
                ilk sözü 
                ilk yediği yemek? 
Belki de birbirimizden uzakta öleceğiz. 
Haber 
                çığlıklarla gelecek, 
yahut da ima edecekler, 
ve kalanı yalnız bırakıp 
                                            gidecekler... 
Ve kalan 
                    karışacak kalabalığa. 

Yani efendim, hayat... 
Ve bütün bu ihtimâlât 
                        1900 kaç senesinin 
                                                kaçıncı ayı 
                                                kaçıncı günü 
                                                kaçıncı saatinde? 

Zevcem, 
                ruhu revanım 
                                        Hatice Pîrâyende, 
ölümü düşünüyorum, 
geçen ömrümüzü düşünüyorum. 
Kederli 
                rahat 
                                        ve hodbinim. 
Hangimiz ilkönce 
nasıl 
ve nerde ölürsek ölelim, 
seninle biz 
                birbirimizi 
ve insanların en büyük dâvasını sevebildik 
                                                    - dövüştük onun uğruna -, 
"yaşadık" 
                    diyebiliriz.