Saf Ölüm

Issız bir bozkırda
Umarsızca esen rüzgarın sesi
Gözlerin kapanmasıyla
Çıplak bir türküye döner
Alın beni karanlıklar diye
Inler yaralı
Soyunur çırılçıplak
Bir kızılderili dansına
Soyunur fütursuzca
Herşeyin hiçliğini hissetmenin çoşkusu
Yenilmez bir güce dönüşür
Sevişirken kanlar akar
Dört bir yanda
Kan banyosunun tam zamanı
Çırılçıplak ve kan 
Birleşmeli 
Öyle birleşmeli ki
Arınmalı asıl gerçekle
Kaybetmeli
Gözlerin aldatıcılığının tüm yaratısını
Doğada olduğu gibi saflığa ermeli
Dişlerini geçirmeli
Gördüğü ilk canlı yaratığa
Ölümü hissetmeli tenin kıpırtısında
Ama aşkla
Ama tutkuyla
Tüm tabiat dansetmeli
Insanlar, kurtlar, ayılar, kaplanlar ne varsa
Yırtıcı dostluklar gibiyse o an
Dönüşmeli
Ürpertici bir ıslık sesi ile
Zamana ket vurucu
Ölüm sessizliğine
………………..

Beşiktaş_1996