Ört İzlerini

Ayrıl arkadaşlarından istasyonda 
Sabahleyin git kente, iliklenmiş ceketinle 
Bir dam ara ve bir arkadaşın çalarsa kapını: 
Aç, ah, açma 
Yine de 
Ört izlerini! 

Rastlarsan ana-babana hamburg ya da başka bir yerde 
Yürü git yabancı biri gibi, yok ol köşede, tanıma 
Sana armağanları olan şapkayla gizle yüzünü 
Göster, ah, gösterme yüzünü 
yine de 
Ört izlerini! 

İşte burada, ye şu eti! Çekinme! 
Git rastgele bir eve yağmur yağınca, otur bir sandalyeye 
Ama çok kalma! Şapkanı da unutma! 
Söylüyorum sana: 
Ört izlerini! 

Ne söylediysen, bir daha söyleme 
Düşüncelerini bir başkasında bulursan: Tanıma. 
Kimseye imzanı ya da resmini vermemişsen 
Kimsenin yanında bulunmamış ve kimseyle konuşmamışsan 
Nasıl yakalayabilirler seni! 
Ört izlerini! 


(Çev. Turgay Fişekçi)