BARBA HRISTOS'UN ANLATTIKLARI

hep yol boyunca düşündüm bunları
sadece kuşlardı aralanınca ölümün kapısı
                    şarkı söyleyen çıplak ve yalnız.

sesleri çarkların ve dişlilerin 
seslerine benzeyen kuşlardı.

babam derdi ki,
"bütün tiranlar ölümlüdür"

"acılı günlerde daha çok konuşacaksın 
ama zorda kalınca da susmasını bileceksin"

eskiden merdiven altlarına gizlenen gölgem
o saklı bulutların izlerine yapışmış
gök köpürdüğü zaman çılgın düşlere dalan

çocuktu.

gümüş kararmıyordu ıslak değildi yağmur 
iğdelerin ve keçi boynuzunun üzerinde
                    henüz gezinmemişti kanlı ellerimiz.

ay yıkılınca
    ay yıkılınca

                    koca bir çınar gibi üstümüze
                    sislerin arasında kırmızı bir ay.

kimi sözleri söylemeye sevda yetmemişti 
aşkın bile umarsız halleri olurdu 
peki şimdi kim bildirecekti ateşin vaktini

bize.