YOKLUĞUNDAKi SEN 

Yine yalnız değilim her zamanki gibi 
Bu Uzakdoğu gecesinde yokluğunlayım, 
Aramızda yirmibeşbin kilometre 
Sen kıştasın ben yazdayım 
Sen bir yarısında dünyanın 
Ben öte yarısındayım 
Yine de bırakmıyor ellerimi yokluğun 
Daha da bir gönlümcesin 
Varlığından bin kat güzel 
O yalımsal çıplaklığın yalaz yalaz 
Ve en gizlerden konuşurken ellerin 
İçimden gelmiyor mektup yazmak demeden 
Sevişiyoruz yirmibeşbin kilometreden