Gözlerin Ankara Akşamı

Dar vakitler ortasındaydım.
Ertelenmiş anların tohumunu attım,
Yüreğimin çoraklığına.
Bağırdım isyanımı ve adını dipsiz kuyulara
Bıraktım gözlerinin karasını bir Ankara akşamına

Rakı muhabbetinde bir Ankara akşamına,
Hapsetmek isterdim gözlerini.
Ya bulamazsam diye korktum,
Kaybolursa gözlerinin karası
Ankara akşamlarında

Ben gelmesem bile,
İsmimi fısıldar kulağına.
Zamana ve mekana asi bir uçuşla,
Gelirim gözlerinin önüne.
Sor beni Ankara akşamlarına

Sen beni hangi akşamlara bıraktın
Uzak diyarların sancılı sabahlarına mı?
Bir tek selamına bakıyor harap kalbimin şifası
Unutma, bekletme, kaybetme
Sakla beni Ankara akşamlarına

Ankara'da sabah rüzgarlarına bıraktım ismini,
Uzak diyarlara ulaşır sanarak.
Rüzgarlı şehir mekanım,
Karışırsan buranın rüzgarlarına
Bul beni,
Göndereyim seni Ankara akşamlarına.

01 Eylül, 1998
Chicago