Depremin Ardı

Yalnızların ortasındayım,
Yalnızlıkların ortasındayım
Bir ben ortada oradayım
Ben ve kendimin ortasında,
Bir şehir sarsıldı ortasından,
Bir adres kayboldu orta yerden
Umutların orta yerine,
Beton, demir bir yığın saplandı.
Sana kaybolduğun bir ortalıkta rastlasam,
Yaralarımı sürsem yaralarına,
Galip gelirdin, utanırdım...
Evini yutan yarıklarda,
Kaybolasım tutardı.
Aşk yarası değil,
Yürek sancısı hiç değil.
Ah! sana bir orta yerde rastlasam
Gözüme yüz olsan,
Islak bir buluşma olurdu
Damlaları yüzünü yakan,
Sana kol kanat olsam,
Yine yetmezdim. 
Sana koşmak istesem,
Ya uzak gelirdin,
Ya da ben yavaş kalırdım,
Bu ortalık yerde.

Eylül, 1999
Ankara